السيد الخميني
74
شرح چهل حديث ( اربعين حديث ) ( فارسى )
كه از براى خدا نيست ، و بدان كه خداى تعالى با تفضل و ترحم تو را به بهشت مىبرد ، و يك قسمت از شرك را خداى تعالى براى ضعف بندگانش به آنها تخفيف داده و به واسطهء غفران و رحمتش پردهء ستاريت به روى آنها پوشيده است . بگذار اين پرده دريده نشود ، و حجاب غفران حق به روى اين سيّئات ، كه اسمش را عبادت گذاشتيم ، افتاده باشد ، كه خداى نخواسته اگر اين ورق برگردد و ورق عدل پيش آيد ، گند عبادات ما كمتر از گند معصيتهاى موبقهء اهل معصيت نيست . ما اشاره كرديم پيش از اين به حديثى كه ثقة الاسلام ، كلينى « 1 » ، در كافى سند به حضرت صادق ، عليه السلام ، رسانده ، و اينجا بعضى از آن حديث را به عين عبارت نقل مىكنيم تبرّكا و تيمّنا . عن أبي عبد اللّه في حديث ، قال ( أى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ) : قال اللّه عزّ و جلّ لداود : يا داود ، بشّر المذنبين و أنذر الصّدّيين ! قال : كيف ابشّر المذنبين و انذر الصّديقين ؟ قال : يا داود ، بشّر المذنبين أنّى أقبل التّوبة و أعفو عن الذّنب ، و أنذر الصّدّيقين أن لا يعجبوا بأعمالهم ، فإنه ليس عبد أنصبه للحساب إلّا هلك . » « 2 » « جناب امام صادق ، سلام اللّه عليه ، از جناب رسول اكرم ، صلّى اللّه عليه و آله ، نقل مىفرمايد كه گفت خداى عز و جل به داود فرمود : « اى داود بشارت ده گناهكاران را و بترسان صدّيقين را ! گفت : چگونه بشارت دهم گناهكاران را و بترسانم صدّيقين را ؟ گفت : « اى داود بشارت ده گناهكاران را كه من همانا توبه قبول مىكنم و از گناه مىگذرم ، و بترسان صديقان را كه عجب نكنند به اعمالشان ، زيرا كه نيست بندهاى كه من به پا دارم براى حساب مگر آنكه هلاك گردد . » بعد از آنكه صدّقين در حساب هلاكاند ، با آنكه آنها از گناه و معصيت پاكاند ، من و تو چه مىگوييم ؟ اينها همه در صورتى است كه اعمال من و شما از رياء دنيايى ، كه از موبقات و محرّمات است ، خالص باشد ، و كم اتفاق افتد براى ما عمل خالى از ريا و نفاق . بگذار نگفته ماند . اكنون اگر باز جاى عجب است و تدلّل و ناز و غمزه ، بكن ، و اگر انصافا جاى خجلت و سر افكندگى و اعتراف به تقصير است ، بعد از هر عبادتى كه كردى از روى جدّ و واقع از آن عبادت و از آن دروغها كه در محضر حق تعالى گفتى ، از آن نسبتها كه بىجهت به خود دادى ، استغفار و توبه كن . آيا توبه ندارد كه در مقابل حق مىگويى قبل از ورود در نماز وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذي فَطَرَ السَّمواتِ وَ الأَرضَ حَنيفاً مسلماً وَ ما أنا مِنَ الْمُشْرِكينَ ، إنَّ صَلاتى و
--> ( 1 ) حديث 1 ، پاورقى 34 . ( 2 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 314 ، « كتاب ايمان و كفر » ، « باب عجب » ، حديث 8 .